നുറുങ്ങുകൾ-32

ഹൃദയം കൊണ്ടെഴുതിയ
ഒരു ചെറു വാക്കിൽ തൊടുമ്പോൾ
മൌനം കുടഞ്ഞെൻ മനം പായുന്നു
ഏകാന്തതയുടെ കടൽദൂരങ്ങൾക്കുമപ്പുറം

***************

പച്ചയായാലും 

കാവിയായാലും 

പെണ്ണെന്നു കേട്ടാൽ

 നീലയാവും

*****************

നുറുങ്ങുകൾ 31

അർത്ഥം
__________

അർത്ഥപൂർണമാണ്  മതങ്ങൾ
ഭണ്‍ഡാരങ്ങളിലാണെന്ന്  മാത്രം
*********
മതങ്ങൾ ഘോഷിക്കുന്ന സാരം
നവ മാനവികതക്ക് നിസ്സാരം
*********
വേദാര്ത്ഥം ഗ്രഹിക്കവേണ്ട
ഉരുക്കഴിച്ചാലേ  പുണ്ണ്യം
അർത്ഥം അറിയാൻ തുടങ്ങിയാൽ
കർത്താവുമായ് പിണങ്ങിടും
********
അര്ത്ഥമറിയാത്ത പൂജയാൽ
വ്യർഥമാകുന്നു ജീവിതം

നുറുങ്ങുകൾ 30

ലോകം ചൊവ്വയിൽ
വെള്ളം തിരയുന്നു
നമ്മൾ ചൊവ്വാദോഷം തീർക്കാൻ
കണിയാനെ തിരയുന്നു
**********

നയിച്ച്‌ നയിച്ച്‌ 
കുനിയാൻ വയ്യാതെ നേതാവ് 
കുനിഞ്ഞ് കുനിഞ്ഞ് 
നിവരാനാവാതെ ജനം

ദൈവരാജ്യം

അവർ കറുത്ത മക്കളെ ചുട്ട് കൊല്ലുന്നു
പിന്നെ ദൈവനീതിക്കായ്  കൈ നീട്ടുന്നു
ഭൂമിയിൽ  സഹജീവിയുടെ കഴുത്തരിയുന്നു 
ആകാശത്തെ സ്വർഗ്ഗത്തിനായ് കാത്തിരിക്കുന്നു 
സ്ത്രീയെ മൃഗമായി പോലും കാണാത്തവർ 
മൃഗത്തെ ദേവിയായ് വാഴ്ത്തുന്നു 

ഞാൻ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചുട്ട് തിന്നാറില്ല 
ഒരു ദൈവത്തിൻറെ മുൻപിലും കൈനീട്ടാറുമില്ല 
ഇവിടെ ഞാൻ നരകമാക്കാറില്ല 
ഇതല്ലാതെ എനിക്കൊരു സ്വർഗ്ഗവുമില്ല 
സ്ത്രീകളാണ് എന്റെ നല്ല സുഹൃത്തുക്കൾ 
അവരെക്കാൾ വലിയൊരു ദേവിയുമെനിക്കില്ല 

എനിക്ക് കുമ്പിടാൻ യോഗ്യനായ ദൈവം 
ഇനിയും ഞാൻ സൃഷ്ടിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു 

കുരിശിൻറെ വഴി

നിൻറെ കുരിശാണ് ഞാൻ
നിതാന്തം നിന്നിൽ കാലം തറച്ചു വെച്ചത്
ഉടലുകൾ തമ്മിൽ ചേർത്തുനിർത്താൻ
കാരിരുമ്പാണിയുടെ  കൂര്ത്ത മുനകൾ മാത്രം

മാംസം തുളച്ചിറങ്ങും  ലോഹമൂർച്ചകൾ
എന്നിലെ കാണാക്കയങ്ങളിൽ നങ്കൂരമിടും
പകലറുതിയിൽ ശിരസ്സ്‌ താഴും
ഹൃദയത്തിൽ രക്തം നിറഞ്ഞു തൂവും
ചോരയിൽ കുളിച്ചു ഞാനും വിശുദ്ധനാവും

പ്രാണനൂർന്നു തീരും വരെ
നീ എന്നെ  പുണർന്നു നിൽക്കും
എന്നിൽനിന്ന് പറിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ
എന്റെ ഏകാന്തത  നീ മാത്രമറിയും

ആരുമറിയാതെ  നാലാമത്തെ ആണി
നെഞ്ചിലെന്നും  ആഴ്ന്നിരിക്കും
മൂകമായ് രാവിൻ  മരുഭൂമി  താണ്ടും

നാളെ  നീ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും
ഇനിയുമെന്നിൽ തറഞ്ഞു നിൽക്കാൻ

ആഭാസം *

ബുദ്ധൻ
വിഗ്രഹഭന്ജകൻ
അവൻ വിഗ്രഹമായ്
ഭഗവാനായ്
അവതാരമായ്

ഗുരു
പ്രതിഷ്ഠകൾ ഉപേക്ഷിച്ചവൻ
ഗുരു ദേവനായ്
പ്രതിഷ്ഠയായ്
ദൈവമായ്

അംബേദ്‌കറും  അയ്യപ്പനും
അയ്യങ്കാളിയും
ഇനിയും എത്രനാൾ മനുഷ്യരായിരിക്കും

മാർക്സ്  ഇവിടെ പിറക്കാതിരുന്നത്
മാർക്സിസത്തിന്റെ മഹാഭാഗ്യം
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
* ആർഷ ഭാരത സംസ്കാരം

ശീർഷകമില്ലാതെ

ആൾകൂട്ടത്തിൽ
അരൂപിയാകുമ്പോഴും
ഞാനും   ആരെയും കാണുന്നില്ലല്ലോ
എന്ന് വേവലാതിപ്പെടുന്നു

മറ്റെവിടെയോ   മറ്റൊരു
ജീവിതമുണ്ടെന്ന സ്വപ്നം
മരിക്കുന്നനിമിഷത്തിലും
ഒരുപക്ഷെ അതങ്ങനെയാവാം

എകാകിയാകുവാനും
പരിശീലനങ്ങൾ ആവശ്യമുണ്ട്
 ശബ്ദമില്ലാതെചവയ്ക്കാൻ
പഠിക്കുന്നത് പോലെ
ബ്ലെയ്ഡിന്റെ    വായ്ത്തലയിൽ
ഇഴയുന്ന ഒച്ചിന്റെ ധ്യാനം

കാറ്റിൽ ചിന്നിച്ചിതറിയ മേഘം
ഓരോ തുള്ളിയിലും
ഒരു  കടൽ ഉള്ളിൽ  പേറുന്നു

ഒരുനാൾ അത് പെയ്തൊഴിയും
ഒരിലത്തുമ്പിൽ ഒരു മാത്ര തൂങ്ങി നിൽക്കും
ഒരു മാത്ര  ഭൂമി അതിൽ മുഖം നോക്കും
പിന്നെ പിടഞ്ഞ് മണ്ണിൽ
വീണ് പൊട്ടിച്ചിതറും

നുറുങ്ങുകൾ 29

ആഗ്രഹിക്കുന്നു
നേടുന്നു
വീണ്ടും ആഗ്രഹം തോന്നുന്നു
വീണ്ടും നേടുന്നു
പിന്നെയും  ആഗ്രഹം
പിന്നെയും നേട്ടം

പരിധിയില്ലാത്ത അസംബന്ധമാണ് ജീവിതം
 അശ്ലിലമായ ഫലിതവും

************
                            
മറ്റാരുടെയോ ജീവിതം
ജീവിച്ച് തീർക്കുമ്പോൾ
ലോകം നമുക്കെന്നും
പകരമില്ലാത്ത
പാകമാവാത്ത ഉടുപ്പാണ്

നുറുങ്ങുകൾ 28

അറിയില്ല
എന്ന് പറയാൻ
അധികം പേർക്കും
അറിയില്ല
********

 എവിടെയാണെങ്കിലും
ഓർമ്മിക്കുന്നുവെന്നോർക്കാൻ
ഒരു ലൈക് മതി
ഡിസ് ലൈക്കെങ്കിലും
*********

രാവിന്റെ തണുത്ത 
വെയിലാണ് നിലാവ് 
ഇരുളിന്റെ കുളിരിലും 
ആര്ദ്രമാം സൂര്യ സ്പ്ര്ശം

ശീർഷകമില്ലാത്ത കവിതകൾ 1

കുഞ്ഞ് വിശന്ന്കരഞ്ഞ്
 തളർന്നുറങ്ങുമ്പോൾ
വറ്റിയ മുലയുമായ് അവളും
ഒഴിഞ്ഞ കീശയുമായ് അവനും

അത്താഴം കഴിഞ്ഞ്
സുഖനിദ്രക്കായ്‌
ഞാൻ അൽപ്പം
നടക്കാനിറങ്ങുമ്പോൾ

എവിടെയൊക്കെയോ അവർ
സ്വന്തം നിഴലിൽ
മുഖം കുനിച്ച്
കല്ലിച്ചിരിപ്പുണ്ടാകും